büyük düşler / 2006

darbe


evreni gördüm
sıkı olaydı
binlerce insan
ölürken "netekim"
bir şey yapmazdı
sadece bakardı
bu kadar kaos
bize fazlaydı ki

bir darbe
geldi başıma
bir darbe

erdal'ı gördüm
darağacında
onaltı yaşında
ölürken "netekim"
bir şey yapmazdı
sadece bakardı
sonrası serbest
sonrası pazar

bir darbe
geldi başıma
bir darbe
ben gitmeden
divanıharbe
sen gitmeden
bir darbe

sakla kendini
sağlam bir rövanş için

asmayalım da besleyelim mi?

Bir zamanlar Erdal'ı asmak için yaşını büyütenler,şimdi bazı ''kahraman'' katilleri kurtarmak için yaşını küçültüyorlar netekim...

peki bunların yanında bilenlerin ne kadarı erdal eren'in ne ile suçlandığını biliyor?

sırf yakın tarihlerini umursamasalar neyse umurlarında olan ne var ki?
bakınız sivilceleri umurlarında,sevgilileri umurlarında,kıskançlıkları baş döndürücü,markaları zihinlerini işgal etmekte..
onlara kızmayın..
bakın,kafaları ne kadar dolu..tarihmiş şuymuş buymuş bulandırmayın benim yavrularımın kafasını,biricik kırılası kafalarını..

aslında evet evet..
ne demişler? onlara kızmayın,onlar farkında değil..
farkına varamıyor,varmıyorlar..
benim saflarım anlamasın diye onları şişme meziyetlerle o derece dolduruyorlar,öyle şeyler kurgulatıyorlar ki içlerinde bunlar saçma ve gereksiz geliyor onlara..hayatı o kadar düşman ediyorlar ki şimdiyi sevmiyorsam öncesini ne yapayım diyorlar..
haklılar da..
ölmek isteyeceğini söyleyecek kadar (ki ne yazık ki bunu çoğu genç dillendirmekte) bıkmış olan birine gel savaş diyemezsin,geçmişini,ölülerini yargıla diyemezsin..
bahsettiğim savaş elbet ki kan gövdeyi götüren türde bir savaş değildir..düşüncelerin savaşıdır..karşılıklı düşüncelerin çarpıştığı savaştır,sonuçta işgal edilen toprak değil düşünce ile gelişen amacın elde edildiği savaştır..
umut ekmektir..bunu böyle düşünmeyen birine savaşma gücü,karşı koyma isteği enjekte edemezsin..
aydınlarınızı öldürenlerin yüzüne tükürtüp,bir daha göremediğiniz gidenlerinizin uğruna kaldırımları tekmeletemezsiniz..
onlara bu birlik ruhunu veremezsiniz..

sorun gençlikte mi?
hemen hemen..
peki hemen hemenin kalan kısmı kime ait?
o gençlere narkozu verenlere..
utanılması gereken uyutanlar..
tekrardan; onlara kızmayın,onlar farkında değil..onlar farkında olmaya olmaya da 'netekim' bir bir,ufaktan tefekten darbeler gelecek başımıza tıpkı şarkıda da söylendiği gibi..


ve;haklısın yeri burası değil,hatta yeri hiç bir yer değil korkarım..
daima böyle oldu,olmaya da devam ediyor..
arada çıkıyor bir kaç muhalif ses (bkz.mor ve ötesi) bi çatlaklık yaratıyor ama çatlaklığı hisseden de oradan sızanla yetiniyor..
devamı nerde?puff yok..

ERDAL EREN, 13 ARALIK 1980'DE HENÜZ ON YEDİ YAŞINDAYKEN İDAM EDİLDİ: "Büyüyüp onyedine geldiğinde..."

Fransız ordusunda yüzbaşı olan Yahudi asıllı Alfred Dreyfus'un Almanya için casusluk yaptığı iddiasıyla 1894'de yargılanıp idama mahkum olması, yakın tarihin en büyük hukuk skandallarından biri olarak bilinir. Dreyfus'un suçsuzluğunu savunan Emile Zola ve çok sayıda aydının hukuk ve adalet mücadelesi sonucunda Dreyfus yeniden yargılanır, 1906 yılında Cumhurbaşkanı tarafından af edilir.

Emile Zola'nın Cumhurbaşkanı Felix Faure'a 13 Ocak 1898'de yazdığı "J'Accuse - İtham Ediyorum!" başlıklı açık mektup tarihe geçecektir. Zola mektubunda Dreyfus'u neden savunduğunu şu sözlerle anlatır: "Şimdi daha büyük bir kesinlikle yineliyorum: Gerçek yürüyor ve onu hiçbir şey durduramayacaktır. Herkesin aldığı durum bugün açıkça belli olduğuna göre, dava ancak bugün başlamıştır: Bir yandan gerçeğin gün ışığına çıkmasını istemeyen suçlular, öte yanda her şeyin aydınlanması için yaşamlarını vermeye hazır olan adaletseverler. Daha önce söyledim, yine söylüyorum: Gerçeği yeraltına kapatırsanız birikim oluşur ve gerçek bir yerde öylesine bir patlama gücü kazanır ki, patladığı gün, kendisiyle birlikte pek çok şeyi havaya uçurur."

12 Eylül 2007'de Vatan gazetesinde Tülay Şubatlı'nın "12 Eylül'ün 17 Yaşında İdam Ettiği Genç" başlıklı haberini okuduğumuzda aklımıza "Dreyfus Davası" geldi. Yargıtay 3'üncü Dairesi üyesi emekli Hakim Albay Ahmet Turan, Tülay Şubatlı'ya: "Eren'in er Zekeriya Önge'yi kasten öldürdüğüne dair vicdani kanaatim yoktu. Eren önden ateş etmiş, asker sırtından vurulmuştu. Kurşunun da o tabancadan çıktığına dair kanıt yoktu." diyerek, 28 yıldır bastırdığı vicdanının sesini serbest bırakıyordu...

28 yıl sonra gelen bu itirafla, Albay Ahmet Turan; Erdal Eren'in idamının haksız bir karar olduğunu söylüyordu. Erdal Eren belki de tarihin en hızlı görülen davasında idama mahkum oldu. Ve henüz 17 yaşında olmasına rağmen idam edildi. Mahkeme kemik testi yapılmasına izin vermedi. "Asmayalım da, besleyelim mi?"

Erdal Eren'i idama götüren yargılama süreci 2 Şubat 1980'de yakalanmasıyla başladı. 30 Ocak 1980'de Yurtsever Devrimci Gençlik Derneği üyesi, ODTÜ öğrencisi Sinan Suner'in MHP'li Bakan Cengiz Gökçek'in koruması tarafından öldürülmesinin ardından 2 Şubat'ta düzenlenen gösteride çatışma çıktı. Çatışma sırasında er Zekeriya Önge öldü. Erdal Eren ile birlikte 24 kişi gözaltına alındı. Erdal Eren adeta "jet hızıyla" yargılandı ve 19 Mart 1980'de idama mahkum oldu.

Askeri Yargıtay 3. Dairesi idam kararını iki kez "delil yetersizliği"nden bozdu. 12 Eylül 1980 darbesiyle birlikte, "Asmayalım da, besleyelim mi?" diyen Konsey üyeleri tarafından idam cezası onaylandı. "Bağımsız yargı" kararını verdi: "Beslemeyelim, asalım!.."

Öncelikle, Erdal Eren idam edildiğinde henüz 17 yaşındaydı. Dava boyunca tıpkı Dreyfus gibi o da suçsuz olduğunu söyleyip durdu. Öldürülen asker sırtından vurulmuştu, Erdal Eren önden ateş ettiğini söylüyordu. Erdal Eren'in tabancası ile askeri öldüren merminin balistik incelemesi yapılmamıştı...

Dava üzerinde daha bir çok soru işareti vardı. Ama karar verilmişti. 12 Aralık 1980 günü Kenan Evren başkanlığında toplanan Konsey, Erdal Eren'in idam kararını birkaç dakikada aldı. Zabıtlara, idam kararıyla ilgili Kenan Ev-ren'in bir cümlesi yazıldı: "Kabul edilmiştir. Allah taksiratını affetsin."

Erdal Eren, 13 Aralık 1980 günü Ankara Merkez Cezaevi'nde idam edildi. İlk idam edilen devrimci Necdet Adalı idi. 7 Ekim 1980'de idam edilen Ada-lı'nın ardından, 25 Ekim 1980'de devrimci Serdar Soyergin idam edildi. 13 Aralık'ta idam edilen Erdal Eren'den sonra da idamlar devam etti. 1980 ile 1984 yılları arasında tam 50 kişi idam edildi. İdam kararını verenlerden Kenan Evren, yıllar sonra bile kararlarından pişmanlık duymadığını gururla anlatıp durdu kameralara... Erdal Eren, ne yazık ki Dreyfus kadar şanslı değildi. Eren yaşamını yitirirken, Dreyfus yıllar sonra özgür olmuştu.

Emekli Hakim Albay Ahmet Tu-ran'ın itirafı ile artık bizim de bir Dreyfus davamız var. Fransa, Dreyfus Dava-sı'ndan yüz yıl sonra, 2006'da tarihine sürülen bu lekeyi temizledi. Cumhurbaşkanı Jacques Chirac, Dreyfus ve Zo-la'dan özür dileyerek Dreyfus'un suçsuzluğunu teslim etti.

Sıra bizde...

FEZA KURKÇUOGLU

yakın tarihimizi anlatan ve bunu oldukça iyi bir üslupla artaya koymuş olan albümdeki en sevdiğim parçalardan biridir,darbe.özellikle de bu güzel parçayı ilk dinlemiş olmanın da verdiği tatla...

gerçekten çook güzel bi şarkıdır darbe..yakın tarihimizi çok güzel anlatır..Türkiye'nin keşke olmasaydı dediğimiz olaylarından sadece biridir erdal eren..